Koen Loonen

Het verhaal van de 21-jarige Held Koen van Loonen is er een die niet in je koude kleren gaat zitten. Koen heeft namelijk Neuroblastoomkanker. Een grillige onvoorspelbare zeldzame kinderziekte die meestal voorkomt bij jonge kinderen.

Koen werd op zijn 18e ziek: “Ik was vaak moe, bleek en misselijk. Maar het begon eigenlijk allemaal met pijn in mijn rug. Eerst dachten ze aan leukemie. Maar in het ziekenhuis in Rotterdam constateerden ze Neuroblastoomkanker. Nu ben ik in behandeling bij het Prinses Maxima centrum in Utrecht.”

Koen is ongeneeslijk ziek. Hij weet dat hij niet meer beter wordt. Toch blijft de hoop. “Ik krijg om de twee weken chemo’s. Daarna ga ik door de scan om te kijken of de tumoren stabiel blijven of slinken. Daar hangen de artsen een cijfer aan. Dit cijfer begon hoog en zit nu op de 2. Je weet dat het geen 0 meer wordt, toch hoop je het soms wel.”

Na de constatering is zijn leven flink veranderd, toch heeft hij zijn CIOS-opleiding terug opgepakt. Hij hoop dit jaar te diplomeren. “Ik moet natuurlijk regelmatig naar het ziekenhuis. Ik merkte dat vanwege mijn goede conditie en het blijven bewegen, ik beter reageerde op de behandelingen. Dat gunde ik de kinderen op de afdeling ook. Vaak moeten zij tijdens de chemo’s op bed blijven liggen. Toch kun je ook dan met simpele speloefeningen bewegen.”
Voor een keuzevak op de opleiding ontwikkelde hij een beweegprogramma, speciaal voor kinderen in een vergelijkbare situatie. “Je staat er niet bij stil hoeveel kinderen er ziek zijn. Als je in het Prinses Maxima centrum loopt, dan schrik je van de hoeveelheid zieke kinderen. Dat is soms best moeilijk. Maar ik geniet ervan om jonge kinderen, ook al zijn ze soms doodziek, samen met hun ouders plezier te zien hebben in de meest simpele oefeningen.” Vanwege zijn ziekte heeft hij nog geen mogelijkheid gehad om het programma in praktijk te brengen. Koen: “Ik zou graag samen met een fysiotherapeut het beweegprogramma in praktijk willen brengen. Ik overweeg ook om zelf de opleiding te gaan doen, maar ik weet niet of dat wel kan met mijn ziektebeeld.”

Koen is heel open over zijn ziekte. “Ik beantwoord alle vragen en vertel heel gemakkelijk over alles wat ik mee maak. Toch merk ik soms wel dat mensen over mij praten achter mijn rug om. Dat begrijp ik wel, maar ik vind het niet leuk. Je kunt me alles vragen.”
Ondanks alles is Koen gewoon zichzelf gebleven: een positieve, enthousiaste en betrokken jongeman uit Dongen, zoon van een varkensboer die het liefst een potje voetbalt en andere inspireert om te bewegen.

Scalda is trots op Koen. Koen is held van Scalda!

Koen is in augustus 2018 overleden.